KUSURSUZLUK TUZAĞI İnsanı En Çok Kendi Beklentileri Yorar. “Çünkü bazen omuzlarımızı çöktüren hayat değil, kendimize yüklediğimiz ağır beklentilerdir.”“Kendinden beklediklerin ile başardıkların arasındaki fark büyüdükçe yorulduğunu biliyorum.” İnsan en çok başkalarının sözlerinden değil, kendi içinde kurduğu cümlelerden yorulur. Çünkü çoğu zaman en sert eleştirmenimiz yine kendimiziz. Başardıklarımızı küçümser, yapamadıklarımızı ise büyütürüz. Attığımız adımları değil, ulaşamadığımız mesafeyi sayarız. Modern hayat bize hep daha fazlasını istemeyi öğretiyor. Daha başarılı ol, daha güçlü ol, daha hızlı ilerle, daha mükemmel görün… Bir hedefe ulaştığımızda bile kısa süre sonra yeni bir hedef belirliyoruz. Böylece mutluluk sürekli erteleniyor; başarı ise hiçbir zaman yeterli gelmiyor. Oysa insan bir makine değildir. Yorulur, durur, bazen düşer, bazen yeniden başlar. Her gün aynı performansı göstermek mümkün olmadığı gibi, hayat da sürekli yükselen bir grafik değildir. Buna rağmen kendimizden kusursuzluk beklediğimizde, en küçük eksiklik bile büyük bir başarısızlık gibi görünmeye başlar. Belki de durup kendimize şu soruyu sormalıyız: Gerçekten başarısız mıyım, yoksa kendime karşı fazla mı acımasızım? Çünkü çoğu zaman görmezden geldiğimiz onlarca emek, aştığımız sayısız engel ve sessizce verdiğimiz mücadeleler vardır. İnsan, yalnızca ulaştığı sonuçlarla değil; gösterdiği sabırla, vazgeçmeyişiyle ve yeniden ayağa kalkma cesaretiyle de değerlidir. Kendine yüklediğin beklentileri biraz hafiflettiğinde, omuzlarındaki yükün de hafiflediğini hissedersin. Kusursuz olmak zorunda değilsin. Her gün zirvede olmak zorunda değilsin. Bazen sadece yoluna devam ediyor olmak bile büyük bir başarıdır. Hayat bir yarış değil, uzun bir yolculuktur. Bu yolculukta kendine karşı daha anlayışlı olmayı öğrendiğinde, hem ruhun dinlenir hem de attığın her adımın kıymetini fark edersin. Unutma: En büyük başarı, herkesi geçmek değil; dünkü halinden daha huzurlu, daha bilinçli ve daha merhametli bir insan olabilmektir. Çünkü insanı en çok yoran, hayatın yükü değil; kendisine yüklediği ağır beklentilerdir.